Herkes gidiyor da benden bir ben gidemiyorum.
Bunu o kadar kolay yapıyorlar ki...
Gidenlere hiçbir anlam ifade etmemişsin gibi, basitçe..
Bana çok zor geliyor gitmek.
Yaşadığın her şeyi birkaç dakikada silmek.
Belki de yaşanmamıştır, oynamışlardır seninle.
Gittikleri yolda can sıkıntısından arkadaş olmuşlardır sana.
O yol boyunca sende izler bırakırlar ne kadar derine indiğini bilmeden.
Küçük bir çizik gibidir çoğu zaman ama dokununca kalbin sızlar.
En çok da güvendiğin insanların gitmesi acı verir.
Ben de bunu yaşadım..
İlk giden değilsin; son da olmayacaksın belki.
Ama canımı bu kadar yakan ilk sen oldun.
Olsun be. Çekilecek bir derdim de bu olsun.
Gittiğin yerlere sevinçler, neşeler götür.
Ama ayrılırken ellerinden alma, olur mu?
